การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพส่วนบุคคลและครอบครัว และสภาพภายนอกของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำ 2) เพื่อศึกษาสภาพและประเภทความผิด แยกตามสภาพส่วนบุคคลและครอบครัว และสภาพภายนอกของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำ 3) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการจัดการของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง 4) เพื่อประเมินมาตรฐานการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง และ 5) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางเพื่อป้องกันการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง จำนวน 580 คน แบบสัมภาษณ์เชิงโครงสร้าง และแบบสอบถาม จากผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบและนักจิตวิทยาของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง จำนวน 160 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการบันทึกการสอบถาม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม สติและวิธีการที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ คำร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ถดถอยเชิงเหตุผล และสาส์มพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาวิจัยพบว่า เด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย มีอายุ 15-18 ปี ระดับการศึกษาขณะกระทำผิดอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและอาชีวศึกษา (ปวช.) ส่วนใหญ่ขาดความอบอุ่น ไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากครอบครัว ส่วนใหญ่มีความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจ สติปัญญา เนื่องจากพ้นธุกรรม สภาพครอบครัวแตกแยก หย่าร้างกันบิดามารดา ส่วนใหญ่มีการศึกษาระดับประถมศึกษา มีอาชีพรับจ้าง และรายได้ไม่เกิน 15,000 บาท/เดือน สภาพสังคมภายนอกส่งผลต่อการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชน ได้แก่ ปัจจัยทางเศรษฐกิจ ปัจจัยทางสภาพแวดล้อมและสังคม ปัจจัยจากกลุ่มเพื่อน ปัจจัยจากสถานศึกษา ปัจจัยอื่นๆ และปัจจัยจากการพิจารณาคดี กระบวนการของศาลเยาวชนและครอบครัว มุ่งบำบัด แก้ไข พื้นฟู เด็กและเยาวชนให้กลับตัวเป็นคนดี ไม่เน้นการลงโทษ สภาพความผิดของเด็กและเยาวชน ส่วนใหญ่จะกระทำผิดซ้ำ 2-3 ครั้ง มีความรุนแรงเท่าเดิม ไม่ได้รับโทษ เพราะมุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม มากกว่าการลงโทษ ประเภทความผิดของเด็กและเยาวชน ส่วนใหญ่เป็นความผิดเกี่ยวกับทรัพย์และยาเสพติด ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง มีการจัดการที่ดีอยู่ในระดับมากทุกด้าน ดังนี้ ด้านกลยุทธ์ ด้านค่านิยมร่วม ด้านโครงสร้าง ด้านทักษะ ด้านบุคลากร ด้านระบบ และด้านรูปแบบ ปัจจัยด้านการจัดการของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ด้านโครงสร้างและด้านค่านิยมร่วมมีผลต่อประสิทธิผล โดยรวมของการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มาตรฐานการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ที่ใช้ในปัจจุบันอยู่ในระดับมาก ทั้งในด้านความเป็นประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความเหมาะสม และความถูกต้อง แนวทางทางการจัดการของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางเพื่อป้องกันการกระทำความผิดซ้ำของเด็กและเยาวชน ประกอบด้วย 4 แนวทาง ได้แก่ 1) การจัดการด้านเครื่องมือ ได้แก่ การให้คำปรึกษากระบวนการยุติธรรม การจัดโครงการให้คำปรึกษาในสถานศึกษา 2) การจัดการด้านวิชาการ ได้แก่ การจัดการศึกษานอกโรงเรียน (ก.ศ.น.) ในศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง 3) การจัดการด้านวิชาชีวิต ได้แก่ การอบรมเยาวชนเพื่ออนาคตของชาติและครอบครัวอบอุ่น การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และ 4) การจัดการด้านวิชาชีพ ได้แก่ การฝึกอาชีพพัฒนาฝีมือแรงงาน การบริโภคและการสร้างเสริมสวัสดิภาพเด็ก เยาวชนและครอบครัว เพื่อช่วยให้เด็กและเยาวชนเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม กลับตัวเป็นคนดี อยู่ร่วมกับครอบครัวได้อย่างปกติสุข ไม่หวนกลับไปกระทำผิดซ้ำ