การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพ ปัญหาการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในภาพรวมของการผลิตภาคอุตสาหกรรม เพื่อประเมินผลกระทบของนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท ต่อ SMEs ในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 1 เพื่อศึกษาความคิดเห็นผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการเกี่ยวกับสภาพปัญหาและข้อเสนอแนะที่เกี่ยวข้องกับนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท และเพื่อวิเคราะห์การจัดการนโยบายค่าตอบแทนแรงงานของในเขตภาคกลางตอนบน 1 ประกอบด้วย จังหวัดนนทบุรี ปทุมธานี พระนครศรีอยุธยา และสระบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้ประกอบการ SMEs จำนวน 392 คน แรงงาน จำนวน 396 คน ผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการ จำนวน 20 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิธีการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย การพรรณนา และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า F ผลการวิจัยพบว่า ในภาพรวม SMEs ในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 1 มีจำนวนทั้งหมด 19,800 ราย ตั้งอยู่ในจังหวัดปทุมธานี มากที่สุด 6,280 ราย สระบุรี น้อยที่สุด 1,969 ราย การดำเนินงานของ SMEs ส่วนใหญ่เป็นปัญหาด้านต้นทุนการผลิตสูง นโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท มีผลกระทบต่อนายจ้างในระดับปานกลาง 2 ด้าน ได้แก่ ด้านต้นทุนการผลิตและด้านความสามารถในการแข่งขัน ผลกระทบน้อย 2 ด้าน ได้แก่ ด้านผลิตภาพแรงงานและด้านการปรับตัวด้านแรงงาน โดยอุตสาหกรรมกลุ่มไม้ อาหาร เครื่องจักร และสิ่งทอ ได้รับผลกระทบมากกว่ากลุ่มอื่น มีผลกระทบต่อลูกจ้างในระดับปานกลาง ในด้านค่าตอบแทนและด้านคุณภาพชีวิต ลูกจ้างมีความพึงพอใจต่อนโยบายในระดับมาก ลูกจ้างกลุ่มอาหาร โลหะ และสิ่งทอ ได้รับผลกระทบมากกว่ากลุ่มอื่น ผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการมีความคิดเห็นว่านโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท ทำให้ต้นทุนการประกอบการสูงขึ้น ในขณะที่ทักษะฝีมือแรงงานเท่าเดิม ความสามารถในการแข่งขันลดลง การทำงานล่วงเวลาและโบนัสน้อยลง และไม่ทำให้แรงงานมีคุณภาพชีวิตดีขึ้น การจัดการนโยบายค่าตอบแทนแรงงานควรมุ่งเน้นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของสถานประกอบการควบคู่กับการเพิ่มค่าตอบแทนและคุณภาพชีวิตของแรงงาน
This research aimed to study operational situations and problems of small and medium-sized enterprises (SMEs) in the overall industrial production, to study the impact of 300 Baht minimum wage policy on SMEs in the Upper Central Provinces Group 1 (UCPG 1), to study the experts’ and academics’ opinion about the circumstances, problems and suggestions for wage policy and to study wage policy management of SMEs in the UCPG 1, Nonthaburi; Pathum Thani; Phra Nakhon Si Ayutthaya; and Saraburi. The research samples were 392 SMEs entrepreneurs, 396 SMEs labors, and 20 experts and academics. The data were collected by questionnaires and interview forms and were analyzed by description and One-way Analysis of Variance (ANOVA) with percentage; mean; Standard Deviation, and F test. The result showed that there were 19,800 SMEs in the UCPG 1, the largest number of 6,280 SMEs had located in Pathum Thani and the least number of 1,969 SMEs had located in Saraburi. The most problem were concerned production cost. The 300 Baht minimum wage policy moderately impacted on 2 aspects production costs and competitiveness, and low impacted on 2 aspects labor productivity and labor adaptation. It impacted on the industry group of Wood, Food, Machine and Textile more than others. Their impacts on labors were in moderately level for 2 aspects wage and quality of life. Policy satisfactions were in high level. The industry group of Food, Metals, and Textile were affected more than others. By the experts and academics opinions, this wage policy increased production cost with the constant labor skills, decreased competitiveness, decreased overtime working and bonus. It had not affected labor quality of life increasing. The approaches for wage management were simultaneously focusing on increasing for the competitiveness enterprises, labor wage and labor’s quality of life.