การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการจัดการกับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถาบันศึกษาอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย 3) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย และ 4) นำเสนอแนวทางสำหรับการพัฒนาสู่ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ แนวทางการวางแผน การดำเนินงานของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย จำนวน 21 คน และคณาจารย์สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.15, S.D. = 0.44) 2) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการจัดการกับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ พบว่า ด้านการเรียนรู้ ด้านองค์การ ด้านบุคลากร ด้านการจัดการความรู้ และด้านเทคโนโลยีมีความสัมพันธ์กับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในระดับมากทุกด้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า อายุที่แตกต่างกันมีผลต่อระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ด้านแบบแผนความคิด ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วม และด้านการคิดอย่างเป็นระบบแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) แนวทางการพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยสู่การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ได้แก่ การพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง การจัดอบรมกิจกรรมของการจัดการความรู้มุ่งสู่การพัฒนาระดับตัวบุคคล ระดับทีมงานสู่ระดับองค์การ การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้กับการบริหารจัดการคลังข้อมูลอย่างเป็นระบบ และการสร้างเครือข่าย
The purposes of this research were 1) to study the level of learning organization of private higher education institutes in Thailand 2) to investigate the relationship between administrative factors in aspects of environment analytical, strategy planning, implementation and the condition of learning organization in demographic area of private higher education institutes in Thailand 3) to study the relationship between influence factors on learning organization in aspects of learning, organizational, personnel, knowledge management, technology and the condition of learning organization in demographic area of private higher education institutes in Thailand, and 4) to present the way for developing on learning organization in aspects of planning and the implementation of private higher education institutes in Thailand. The sample of this research was 21 executive officers of private university and 400 lecturers that employed in private higher education institutes Thailand. A data was analyzed by using percentage, mean, Standard Deviation, t-test, One-Way ANOVA, and multiple regression analysis. The findings were found as follow. 1) The level of learning organization of private higher education institutes in Thailand was at a high level (mean score = 4.15, S.D. = 0.44) 2) The relationship between management and level of learning organization was found that technology had relationship with level of learning organization in all aspects personal mastery, planning, shared vision, team learning, and systems thinking at level of significant .05. 3) By comparing demographic factors, it was found that difference of age had an effect to the level of learning organization in planning, shared vision, and systems thinking at level of significant .05, and 4) An approach to develop learning organization for private higher education institutes in Thailand, this research suggested that to elevate the level of learning organization need to focus on such a following aspects; continuously development on staff, there should be training activities on knowledge management, using technology for database warehouse management, and building collaboration and network.