การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืนของชุมชนบ้านงิ้ว และ 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับการนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืนของชุมชนบ้านงิ้ว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในชุมชนบ้านงิ้ว ตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี จำนวน 234 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test, F test และเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’s method) ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุตั้งแต่ 51 ปี ขึ้นไป มีสถานภาพสมรส มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ความรับผิดชอบในครอบครัวส่วนใหญ่เป็นผู้อยู่อาศัย มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 5,000-10,000 บาท และส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในชุมชนตั้งแต่ 16 ปี ขึ้นไป 2. ประชาชนชุมชนบ้านงิ้วได้นำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก แต่เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านเงื่อนไขคุณธรรม ด้านความมีเหตุผล ด้านความพอประมาณ ด้านเงื่อนไขความรู้ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการมีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว ตามลำดับ 3. ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ประชาชนชุมชนบ้านงิ้วที่มีปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศ ระดับการศึกษา และระยะเวลาที่อาศัยอยู่ในชุมชนต่างกันมีการนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืนไม่แตกต่างกัน ส่วนด้านอายุ สถานภาพสมรส อาชีพ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และความรับผิดชอบในครอบครัวต่างกันมีการนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
The purposes of this research were to 1) study the application of the Sufficiency Economy Philosophy in lifestyle sustainable of Ban Ngio community, and 2) compare the differences between the personal factors in applying the Sufficiency Economy Philosophy application in lifestyle of Ban Ngio community. The samples used were 234 people who live in the Community of Ban Ngio, Sam Khok district in PathumThani province. The data were analyzed by frequency, percentage, mean, Standard Deviation, t-test, F-test, and Scheffe’s method. The research findings showed that 1. Mosts of respondents are women, aged over 51 years old, had a marital status, gained high school education, general contractor, residents, earned income between 5,000-10,000 Baht per month, as well as stay in Ban Ngio community from 16 years and up. 2. The community of Ban Ngio, used the Sufficiency Economy Philosophy in life sustainability at a “high” level, Considering each aspect found 1 aspect was at the highest level application of moral principles, the other 4 aspects were at high level, as follows reasonableness, moderation, application of knowledge, self-immunity, respectively. 3. Age, marital status, occupation, income, and responsibility had influence on their application of the Sufficiency Economy Philosophy in their lifestyle at .05 level of significance, but gender, education level, duration of stay in community had not.