การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาการบริหารจัดการศูนย์เด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงพลัน จังหวัดศรีสะเกษ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ 2 คน ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล 5 คน รวม 7 คน เจ้าหน้าที่ 2 คน ครูผู้ดูแลเด็กเล็ก 4 คน และผู้ปกครองเด็กเล็ก 90 คน รวมทั้งสิ้น 103 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถาม จำนวน 2 ชุด ชุดที่ 1 สำหรับใช้ในการสอบถามผู้ปกครองเด็กเล็ก ชุดที่ 2 สำหรับใช้ในการสอบถามผู้บริหารเทศบาล พนักงานเจ้าหน้าที่ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การหาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน () และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริหารการบริหารจัดการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงพลัน ในภาพรวม พบว่า มีการบริหารจัดการอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีการบริหารอยู่ในระดับมาก 4 ด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ดังนี้ ด้านการบริการอาหารสะอาดและปลอดภัย ด้านบุคลากร ด้านส่งเสริมสุขภาพ และด้านสิ่งแวดล้อมสะอาดและปลอดภัย การบริหารจัดการในระดับปานกลางมี 2 ด้าน คือ ด้านการส่งเสริมพัฒนาการเด็ก และด้านการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 2. แนวทางการพัฒนาศูนย์เด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงพลัน ได้แก่ ด้านส่งเสริมพัฒนาการเด็ก ควรมีห้องโสตทัศนศึกษา เครื่องเล่นสนาม สอนพิเศษตอนเย็น และฝึกฝนให้นักเรียนเขียนอ่านคล่องด้านสิ่งแวดล้อมสะอาดและปลอดภัย ควรจัดห้องเรียนเป็นสัดส่วน ควรมีห้องน้ำห้องส้วมให้พียงพอ ควรติดมุ้งลวดทุกห้อง ควรขยายพื้นที่ และขยายการสอนจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้านบุคลากรควรเพิ่มจำนวนครู และด้านการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรประสานงานกับทุกฝ่าย มีการประชาสัมพันธ์ และแจกเสื้อผ้าให้เด็กเล็ก
This research aimed to study management of child development center of Samrongplan Sub-district Administrative Organization (SAO), Sisaket province. The population included 103 persons 2 experts, 5 executives of the SAO, 2 officers, 4 teachers, and 90 parents. The instruments were questionnaires for 2 groups for the parents, and administrators and related persons in the municipal. The statistics used in data analysis composed of mean ( ), Standard Deviation (), and content analysis. The findings revealed as follows 1. The daycare nursery management, as a whole, was at a high level. As an individual aspect, it was found that four aspects were at high level. They were clean and safe food service, personnel, health promotion, and clean and safe environment. But the promotion of child development, the parents’ participation, and the related working units were at a moderate level. 2. The guidelines on the daycare nursery development were in terms of the promotion of the child development, and audio-visual room, playground equipment, evening coaching classes, and drills for fluency in reading and writing should be provided. For clean and safe surroundings, there should be proportionate classrooms, sufficient toilets and bathrooms, and rooms with screens. The school area should be expanded and the classes should be extended to Prathomsuksa 6. For the personnel, there should be and should increase of teachers. In terms of the participation of parents, communities, and related working units, there should be coordination with all parties, public relations, and distribution of clothing to children.