การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียน 2) ระดับความสามารถในการตัดสินใจของนักเรียน และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ กับความสามารถในการตัดสินใจของนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียน ในเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร จํานวน 348 คน โดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดความฉลาดทางอารมณ์ เป็นแบบมาตรประมาณค่า (Rating Scale) มี 5 ระดับ จํานวน 36 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 91 และแบบวัดความสามารถในการตัดสินใจ เป็นแบบมาตรประมาณค่า (Rating Scale) มี 5 ระดับ จํานวน 37 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .90 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1. ความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยรวมและรายพฤติกรรมอยู่ ในระดับสูง 2. ความสามารถในการตัดสินใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยรวมและรายพฤติกรรม อยู่ในระดับสูง ยกเว้นความเชื่อมั่นในตนเองอยู่ในระดับปานกลาง 3. ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับความสามารถในการตัดสินใจของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีความสัมพันธ์ในทางบวกอยู่ในระดับสูง อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01
This research aimed to 1) study the emotional quotient levels of students. 2) study the decision-making abilities of students. and 3) study the relationship between emotional quotient and decision-making ability of students. The samples of this research were 348 Matthayomsuksa 6 students in Sai Mai District, Bangkok. They were selected by simple random sampling. The research tools were emotional quotient questionnaire using a 5-point rating scale with 36 items which had a reliability of 91, and a decision-making ability questionnaire with a 5-point rating scale with 37 items which had a reliability of .90. The statistics for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation and Pearson's product moment correlation coefficients.