การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะการแก้ปัญหา 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการและการแก้สมการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างก่อนและหลังเรียน จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้ปัญหา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2561 โรงเรียนสุเหล่าสามวา (ซุนเวทย์ สฤษฎ์อุทิศ) จำนวน 1 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียน 38 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้ ได้แก่ 1) แบบฝึกทักษะการแก้ปัญหา 2) แผนการจัดการเรียนรู้ และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการและการแก้สมการ การวิจัยครั้งนี้ใช้ระยะเวลาจำนวน 6 เดือน สถิติสำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที่ (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะการแก้ปัญหา เท่ากับ 91.53/89.11 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อยู่ในระดับดีเยี่ยม คิดเป็นร้อยละ 86.05 และ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
The objectives of this study are 1) to examine the efficiency of the Mathematics exercises, 2) to study students' Mathematics learning achievement on Equation and solving equation, and 3) to compare their Mathematics learning achievement after learning using problem-solving skill exercises. The samples of this study were 38 students in 1 classroom of Prathomsuksa 6 who were studying in the first semester of 2018 academic year at Suraosamwa School (Sunwat Sarit Uthid), using a classroom as a random unit. The instruments consisted 1) the Mathematics exercise, 2) lesson plan management, and 3) the Mathematics learning achievement test on Equation and Solving the Equation. This study was conducted in 6 months. The data were analyzed by percentage, mean, Standard Deviation, and t-test. The results showed that 1) the efficiency of the problem-solving exercises was 91.53/89.11; 2) The students' learning achievement was at an excellent level (86.05%); and 3) The students' learning achievement in posttest was higher than pre-test at .01 level of significance.