การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาการสร้างแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อนและหลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นเนื้อหาท้องถิ่น และเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อนและหลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่เน้นเนื้อหาท้องถิ่น ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาโรงเรียนพนมไพรวิทยาคาร อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 80 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษที่เน้นเนื้อหาท้องถิ่น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวมรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบประเมินความสนใจในการเขียนภาษาอังกฤษ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ รวมทั้งความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่เน้นเนื้อหาท้องถิ่น โดยเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเพื่อแสดงพัฒนาการเป็นรายแผน แล้ววิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย
The purposes of this research were to study building motivation of the students before and after learning through local content-based lesson plans, and to compare the students’ English writing abilities before and after learning through local content-based lesson plans. The population included 80 students of Mathayom Suksa 3, Phanomphrai Wittayakarn School, Phanomphrai District, Roi-et Province, an academic year 2010. The instrument of the study was local content-based lesson plans. The questionnaire was used for data collecting. The data were analyzed by using percentage, mean, Standard Deviation, and comparative analysis of motivation in learning English. Comparing students’ English writing abilities before and after learning through local content-based lesson plans also used for the study.