งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงาน และ ศึกษาการตัดสินใจใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงานของบุคลากรในบริษัทเอกชน จังหวัด กรุงเทพมหานคร ในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019 กลุ่มตัวอย่าง จํานวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และทําการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 26-40 ปี มีการศึกษา ระดับปริญญาตรี ดํารงตําแหน่งงานระดับพนักงาน ใช้เวลาปฏิบัติงานด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล 3-4 ชั่วโมง ได้รับสนับสนุนเทคโนโลยีดิจิทัลที่ทันสมัยรวมถึงสนับสนุนทักษะหรือการอบรมที่จําเป็นสําหรับการ ทํางานในช่วงสถานการณ์ไวรัสโคโรน่า 2019 จากองค์กร ปัจจัยด้านการรับรู้ความง่ายในการใช้เทคโนโลยี ดิจิทัล ในภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ปัจจัยด้านการรับรู้ความเป็นประโยชน์ในการใช้เทคโนโลยี ดิจิทัล ในภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก การตัดสินใจใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงานของ บุคลากรในบริษัทเอกชน กรุงเทพมหานคร ในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019 พบว่าภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจ ใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัล พบว่า ปัจจัยการยอมรับการใช้งานเทคโนโลยีด้านการรับรู้ประโยชน์ของการ ใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลมีผลต่อการตัดสินใจใช้เทคโนโลยีดิจิทัล อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่ปัจจัยด้านการรับรู้ความง่ายในการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้เทคโนโลยี ดิจิทัล
This research objectives were to study factors affecting the digital technology acceptance of employees in private companies in Bangkok during Coronavirus disease 2019 situation and study the decision-making on using digital technology of the employees. The 400 samples were used to for this study by using a questionnaire. The statistics used in analyzing data were frequency, percentage, mean, Standard Deviation, content analysis, descriptive statistics, and inferential statistics based on Multiple Regression Analysis. The research results found that mosts of the respondents are female, aged between 26-40 years old, graduated Bachelor's degree, employee level, took 3-4 hours using digital technology and received support as well as skills and necessary training from the organization. Factor of perceived ease of use of digital technology was at highly agree level in all aspects. Factor of perceived usefulness of digital technology overall level was at highly agree level in all aspects. The decision-making to use digital technology was at highly agree level. The results in analysis of the relationship between the factors found that the factor of perceived ease of use of the digital technology had no effect on decision-making, meanwhile perceived usefulness of technology had the effected to decision-making on digital technology acceptance at .05 level of significance.